Τικ τακ
Ίδιοι κτύποι, τικ τακ, ρυθμικοί,
από τη στιγμή που η ζωή ξεκινά,
χωρίς καν να σε ρωτά.
Στη θλίψη ή στη χαρά,
στον πόνο ή στην αγωνία,
μία είναι η καρδιά
και των κτύπων της το άκουσμα:
τικ τακ, τικ τακ.
Μέχρι που αλλάζει ξαφνικά
και γρήγορα, τρελά χτυπά,
λες και θέλει έξω να βγει,
να τρέξει, να αγκαλιάσει
τα μάτια που αγαπά.
