Einojuhani Rautavaara κοντσέρτο για πουλιά και ορχήστρα “Cantus Arcticus” https://www.youtube.com/watch?v=s8Hk0bmNfQw Δεν ήξερα τι αποτελέσματα θα είχε η λήξη της καραντίνας από την πανδημία του Κορονοϊού που έπληξε τον πλανήτη μας.…
Τελικά ο λαός αυτός από τον πολύ ύπνο παθαίνει αμνησία; Πώς να εξηγήσω μια χώρα με τόσο μεγάλη ιστορία να κάνει τόσα λάθη; Αυτός ο λαός να μην έχει διδαχτεί από τα λάθη των προγόνων του και να τα επαναλαμβάνει.
Μετά από πολύ σκέψη κατέληξα πως ο εγκλεισμός, ακούσιος ή εκούσιος δεν σου στερεί το δικαίωμα της ελεύθερης σκέψης και πορείας προς την αυτογνωσία. Σκοπός είναι η τελειότητα, όχι η καταστροφή, η Αγάπη και όχι το μίσος. Το φώς και όχι το σκοτάδι. Μπορεί να είμαι στειρωμένος και στερημένος αλλά παραμένω σκεπτόμενος. Είναι πολύ σημαντικό αυτό.
Κατέβασα την τέντα στο μπαλκόνι μου αρκετά χαμηλά, ώστε να μην μπορεί να εισβάλει καμιά συμμορία ηλιαχτίδων. Άφησα όμως ένα μικρό κενό, σαν κρυφό μονοπάτι για να σέρνεται ο αέρας…
«Τί νὰ σοῦ πῶ κι ἐγώ; Ἐσεῖς πᾶτε καὶ δίνετε ὑπόσχεση, κι ὕστερα δὲν ξέρετε νὰ σηκωθεῖτε μὲ τὴν ὥρα σὰς τουλάχιστον, νὰ πᾶτε ῾κεῖ ὅπου ἔχετε δώσει λόγο... κι ὁ ἄλλος ἂς καρτερῇ...
«Βγείτε να παλέψετε μαζί μας! Οι θάλασσες είναι δικές μας, να βγαίνουμε για ταξίδια ή ψάρεμα όποτε θέλουμε. Άλλοι με μεγάλα καράβια άλλοι με μικρά, άλλοι με βάρκες ακόμα. Όλοι έχουμε δικαίωμα στην ψαριά, στο ταξίδι.»
«Πως φθάσαμε μέχρι εδώ; Ποιος έφταιξε; Γιατί γίναμε ξανά ραγιάδες; Τι μέλλον έχει ο τόπος μας; Είναι δική μας η χώρα που λευτέρωσε ο Θοδωρής με την περικεφαλαία με το λοφίο, το μεγάλο μουστάκι και τα ζωνάρια φορτωμένα με άρματα;
«Ποτέ δεν ξέρεις. Ποτέ μην λες ποτέ.» Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι που μας έχει ετοιμάσει το σύμπαν χωρίς να το γνωρίζουμε.
