Κι έπειτα, μια φωνή βαριά, σκληρή, παγερή, χωρίς συμπόνοια, να λέει πάντα στον ίδιο τόνο στη μάνα της: «Πάψε ωρή γυναίκα, μην μιλείς, εσύ δεν λογάς.» Κι έτσι σιωπούσε η μάνα της. Και η Λυγερή έμαθε, πριν γεννηθεί ακόμα, τη σιωπή και την αναμονή.
Η συγκατοίκηση προχωρούσε καλά. Ο Σάμ και η Σίσι χάρηκαν στην αρχή. Όταν μιλούσαμε με τον μαέστρο και τον μετρονόμο του, ξάπλωναν στα πόδια μας, γουργουρίζοντας ρυθμικά, αγκαλιασμένοι. Φάνηκαν σημάδια βελτίωσης στην άχαρη ζωή μου. Περνούσαμε καλά, μέχρι που συνέβη κάτι αναπάντεχο…
Κρίκοι λαμπεροί, πολύχρωμοι, σφιχτά δεμένοι μεταξύ τους, έλκουν, τυφλώνοντας με εκθαμβωτική λάμψη, κάθε αδύναμο, απελπισμένο πλάσμα, ακόμα και δυνατό.
Ξανά, στην πόρτα του Παραδείσου μπροστά, γυναίκα με μωρό στην αγκαλιά, ξανά. Την κοίταξε ο Άγγελος με πόνο, θλίψη, απορία. Τι γυρεύεις εδώ; Έχεις ακόμα δρόμο στη ζωή να τραβήξεις.…
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΘΟΛΩΝ Υπηρεσία ψυχαγωγίας και ψυχικής υγείας πολιτών Υπουργείο Θόλων, το σημαντικότερο όλων στην γαλαξιακή πολιτεία. Η ύπαρξη και λειτουργία του δικαιολογεί τους μεγάλους φόρους που καταβάλουν οι πολίτες. Απασχολεί…
Θάλασσα πλατιά, το απέραντο γαλάζιο σου δεν πρέπει να ’ναι το χρώμα του Άδη. Σε αγαπώ, μα τόσο πολύ με τρομάζεις. Πνίγεις άδικα κατατρεγμένες μάνες και παιδιά. Όπου κι αν…
Πάτησα στο πρώτο σκαλί της ¨Άνοιξης τα χείλη σου να φθάσω να τ ’αρπάξω αγκαλιά, να τα χορτάσω Φίλα με, πριν στο τρένο ανεβείς Φίλα με τώρα, σαν να…
Χάθηκαν σε πολέμους νέοι με όπλα την αγάπη για λευτεριά, πατρίδας με μέλλον χωρίς σκλαβιά Χάνονται τα εγγόνια τους κρατώντας όπλα την μόρφωση, μέσα σε φέρετρα, βαγόνια απληστίας μιας ολιγαρχίας,…
Ο πόνος της καταστροφής δεν δίστασε να καθίσει σε στάχτες πλασμάτων της Φύσης σε κάθε βουνοκορφή και χωριό της Το θράσος τον κυρίευσε άρπαξε την διεφθαρμένη εξουσία χέρι χέρι κατασπάραξαν τον…
κλείνω τα μάτια, ανοίγει η σκέψη νοσταλγώντας μέρες σαν αυτές με κάλαντα, αγκαλιές ζεστές της μάνας που όλα τα φρόντιζε, όλα τα έδινε για να ζουν τώρα οι αναμνήσεις ανοίγω…