Με μια μικρή κουτάλα
Δεν είμαι είκοσι ούτε σαράντα ομως σιγά σιγά την ζωή κατασπάραξα με μια μικρή κουτάλα πότε κουπί την έκανα και πότε σκάλα να φθάνω όπου μου έλεγαν πως δεν μπορώ…
Έστω για λίγο
Αν η ήλιος μεσουρανούσε τα μεσάνυχτα θα τον έβαζα να καθίσει στην αυλή δίπλα μου εκεί να περιμένουμε το φεγγάρι θα τον φορούσα στα μαλλιά το φεγγάρι θ΄άρπαζα αγκαλιά έτσι…
Η θάλασσα
Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις. Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους – μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις, γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα, ρουφήχτρες, καρχαρίες,…
Απιστία Κ. Π. Καβάφης
Πολλά ἂρα Ὁμήρου ἐπαινοῦντες, ἀλλά τοῦτο οὐκ ἐπαινεσόμεθα… οὐδὲ Aἰσχύλου, ὅταν φῇ ἡ Θέτις τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὑτῆς γάμοις ἂδοντα ἐνδατεῖσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας, νόσων τ’ ἀπείρους καὶ μακραίωνας…
Αφωνία σκέψεων
Βροντερά ενοχλητικές ανίκανες οι σκέψεις να βρουν χρώματα, λέξεις να εκφραστούν κι αν κάποιες ξάφνου πεταχτούν μπροστά, τρομάζουν δεν ξέρω πως να τις βάλω σε μια σειρά, να τις τιθασεύσω…
Χιτζάμπ
Χιτζάμπ Δεν ανακατεύεις το κρασί στο ποτήρι σου με σόδα χαλάς την γεύση του, το άρωμα του Αυτό το χρωστάς στον εαυτό σου, δεν είναι κακό Στην χώρα μου…
Γαλάζιο
ΓΑΛΑΖΙΟ Την μορφή σου αναζητώντας ξεχασμένη μέσα στον χρόνο, ταξίδεψα πάνω στην άμμο, διπλα σε κύματα μανιασμένα πάλεψα φοβήθηκαν αυτά σαν είδαν στα μάτια μου θυμό, την θλίψη Διψασμένη…
Η θάλασσά μου
Βρυχάται αγριεμένη, κατάλευκες κραυγές που αφρίζουν, τρομάζουν, τις πετά στα πόδια μου μπροστά Δεν κάνω πίσω, δεν φοβάμαι τον θυμό της, δεν προσκυνώ τη δύναμη της μόνο αυτό που ακούω…
Ο πρώτος έρωτας
Πόσες φορές αλήθεια, ακούς να λένε για ανθρώπους μόνους εργένηδες χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, την τόσο ψυχρή, φτωχή και ατημέλητη φράση, "παιδιά, σκυλιά δεν έχει! Ε, λοιπόν εγώ είμαι όλα αυτά,…
Η πλημμύρα
Άρχισαν να πέφτουν η μια δίπλα στην άλλη, αργά στην αρχή, απολαυστικά σαν δροσοσταλίδες, κάνοντας τον τσίγκο της διπλανής σκεπής να τραγουδά φθινοπωρινούς σκοπούς. Μετά ζήλεψαν και ήρθαν και άλλες,…