ΠΟΙΗΣΗ

Συνάντησα το παρελθόν μου σήμερα αγέρωχο στάθηκε μπροστά μου  στα μάτια το κοίταξα, είχαν το ίδιο πράσινο χρώμα τα χείλη φίλησα, βελούδινα, χωρίς ίδιο σκίρτημα

Στο γέμισμα του φεγγαριού στην αγκαλιά μου θα βρεθείς,  αμέτρητες στιγμές, γεμάτες χαρές μόνο ο έρωτας χαρίζει μια μόνο χάρη σου ζητώ τα χείλη σου

 Ήρθες ξαφνικά μπροστά μου, μιλάς  τίποτα δεν σε άγγιξε στον χρόνο που γέρασε, χρόνο που ξάπλωσα νεκρό γιατί ζούσε από εσένα Φωνή, αναπνοή, το σφίξιμο των χειλιών, η

Χρυσαφένιο το παράστημα σου, ποιος αγέρας ή ποιο κύμα έχουν την τύχη να τ΄αρμενίζουν χωρίς την θέλησή σου; Προνόμιο λεύτερων σκλάβων η λατρεία της θρησκείας

Ιθάκη (Greek) Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,   να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο

Γιατί τόση σιωπή στα χείλη σου, θεά Αθηνά; Νοέμβριος Σταλμένος χωρίς κρύο ή χιονιά, να μην καίνε τα ελάχιστα που στις τσέπες τους έμειναν, κακόμοιροι

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του

Έπεσε στην αγκαλιά μου και μείναμε σφιχτά αγκαλιασμένοι Σ’ αγαπώ, της είπα και την τράβηξα κοντά μου Σ’ αγαπώ, μου είπε και με πλάνεψε τι να

Τον Πάτροκλο σαν είδαν σκοτωμένο, που ήταν τόσο ανδρείος, και δυνατός, και νέος, άρχισαν τ’ άλογα να κλαίνε του Αχιλλέως· η φύσις των η αθάνατη